Optimalisatie van PBM-distributeurs

Velen zagen een voorraadprobleem. Ik zag een ruimteprobleem. Elk vakje van een distributeur vertegenwoordigt een kost — de machine zelf, de ingenomen ruimte, de beperkte opslagcapaciteit. Een weinig verbruikte referentie die een vakje bezet, is een vakje dat niet beschikbaar is voor een referentie met hogere vraag. Bij het bekijken van meerdere distributeurs stelde ik vast dat sommige altijd vol zaten, terwijl andere voortdurend leeg raakten. Het probleem lag niet bij de magazijnier, en zelfs niet bij het verbruik zelf: het was een bestaande capaciteit die slecht verdeeld was, zonder eenvoudige manier om dat te controleren.

Ik ontwikkelde een aanbevelingsengine die voor elke referentie automatisch het werkelijke verbruik vergelijkt met het aantal vakjes dat er momenteel aan wordt toegewezen. Het algoritme probeert nooit vakjes toe te voegen: het herverdeelt de bestaande. Binnen eenzelfde vakjestype krijgt elke referentie een aandeel van de totale capaciteit, in verhouding tot haar werkelijke gewicht in het verbruik — zo komen vakjes vrij bij weinig gevraagde referenties en worden ze herverdeeld naar snel roterende referenties, zonder ooit de fysieke capaciteit van de distributeur te wijzigen. Het doel is niet om distributeurs of extra vakjes toe te voegen: het is elk bestaand vakje laten renderen dankzij een geoptimaliseerde indeling op basis van het werkelijke verbruik. Deze applicatie vervangt de terreinexpertise niet: ze levert objectieve aanbevelingen om distributeurs te ontwerpen die beter presteren en eenvoudiger te onderhouden zijn.